امروز: چهارشنبه 1 آبان 1398
-------------------------- تبلیغات

کد خبر: 22617
تاریخ انتشار: 8:05 ب.ظ - شنبه 1394/09/21
چاپ این پست

بیدا در لغت به معناى دشت هموار، پهناور، خالى از سكنه و آب و علف مى‏باشد. در میان مكه و مدینه سرزمین پهناور و دشت ‏شن‏زارى است كه بَیْدا نام دارد. منظور از خَسفِ بیدا فرو رفتن سپاه عثمان بن عنبسه یا همان سفیانى ملعون در همين سرزمین بَیدا می ‏باشد.

گروه فرهنگی فتن:

– خسف بیدا :

خَسف در معنی لغوی، يعنی فرو رفتن به زمين و به طور كلی در بسياری از نقاط زمین واقع خواهد شد. ولی بعضی از نقاط بالخصوص اسم برده شده و بسياری از آنها پيش از ظهور حضرت صاحب الامر (عج) و برخی مقارن با ظهور و يا بعد از آن است.

بیدا در لغت به معناى دشت هموار، پهناور، خالى از سكنه و آب و علف مى‏باشد. در میان مكه و مدینه سرزمین پهناور و دشت ‏شن‏زارى است كه بَیْدا نام دارد. منظور از خَسفِ بیدا فرو رفتن سپاه عثمان بن عنبسه یا همان سفیانى ملعون در همين سرزمین بَیدا می ‏باشد.

هنگامى كه لشکر سفیانى پس از قتل و غارت در مدينه، در تعقيب حضرت امام مهدی(عج) به سمت مكه حركت می كند و چون به اين وادی برسند، در آنجا همه لشكر به جز دو نفر توسط زمین و به اَمر خدا بلعیده خواهند شد. آنها از مدینه منوّره به قصد تعقیب و معارضه با حضرت امام مهدى(علیه السلام) به سوى مكه معظمه حركت می کنند، چون به سرزمین بَیدا رسیدند، جبرئیل امین(علیه السلام) فریاد برمی ‏آورد كه‏ اى سرزمین بَیدا، این گروه ستمگر را در كام خود فرو ببر. پس زمین دهان باز می کند و همه آنها را در كام خود فرو می ‏برد. از بررسى روایات مَلاحم و فِتَن روشن می شود كه این حادثه در حدود یك ماه بعد از ظهور حضرت ولى عصر(علیه‌السلام) رخ می دهد. بدین‏ ترتیب خَسف بَیدا را نمی توان از نشانه‏ هاى ظهور به معناى اَخَصّ كلمه به شمار آورد، بلكه باید آن را از نشانه ‏هاى قیام حضرت دانست.

بر اساس روایات فراوانی، ظهور حضرت در روز جمعه، بیست و سوم ماه رمضان و قیام آن حضرت در روز عاشورا خواهد بود. بدین‏ ترتیب میان ظهور و قیام دقیقاً سه ماه و هفده روز فاصله است كه دو نشانه از نشانه‏ هاى حتمى در این فاصله رخ می دهد: خسف بیدا و قتل نفس‏زكیه.

خسف بیداء یكى از نشانه‏ هاى حتمى قیام حضرت ولى الله الاعظم، امام زمان(علیه‌السلام) مى‏باشد كه با هیچ خسف دیگرى قابل اشتباه نیست.

– خسف بیدا در قرآن مجید

قرآن مجید در دو مورد پیرامون خسف بیدا سخن گفته:

« یَا أَیُّهَا الَّذِینَ أُوتُوا الْكِتَابَ آمِنُوا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقاً لِمَا مَعَكُم مِن قَبْلِ أَن نَطْمِسَ وُجُوهاً فَنَرُدَّهَا عَلَى أَدْبَارِهَا … »
اى كسانى كه كتاب داده شده‏اید، به آنچه فرو فرستادیم درحالیكه تصدیق كننده كتابى است كه با شماست، ایمان بیاورید، پیش از آنكه بر چهره‏هایى بزنیم و آنها را به پشت سر برگردانیم.

خداوند در این آیه اهل كتاب را از روزى بیم داده كه در آن روز بر چهره ‏هایى زده مى‏شود و صورتشان به پشت سرشان برگردانیده می ‏شود. مبرّد گفته: این تهدید الهى تاكنون اتفاق نیفتاده، ولى به حال خود باقى است تا پیش از رستاخیز با مسخ شدن افرادى و برگشتن صورتهایشان به پشت سرشان تحقق پیدا كند.

اما اینكه این تهدید الهى كى اتفاق خواهد افتاد؟ روایات فراوان از پیشوایان معصوم داریم، كه به یك نمونه از آنها بسنده مى‏كنیم.

حضرت امام باقر(علیه السلام) در یك حدیث بسیار طولانى از سپاه سفیانى و جنایات وحشیانه آنها سخن گفته، در پایان از تعقیب نمودن حضرت صاحب الامر(عج) توسط آنان و ورود آنها به سرزمین بیداء گفتگو كرده، مى‏فرماید: آن‏گاه منادى آسمانى ندا مى‏دهد: یا بَیْدا اَبیدى بِالْقَوم؛
اى سرزمین بیدا این گروه را نابود كن.
پس زمین دهان مى‏گشاید و آنها را در كام خود فرو مى‏برد، به جز سه تن كه از تیره كلب هستند. خداوند صورت آنها را به پشت‏ سرشان برمى‏گرداند. آن‏گاه آیه را تلاوت كردند و فرمودند: این آیه در حق آنها نازل شده است.

.

.

.

تشیع انگلیسی - کلیک کنید!

نام و نام خانوادگی: (موردنیاز)
پست الکترونیک: (موردنیاز)
آدرس اینترنتی:
درج دیدگاه:
تازه های فتن